باران رحمت

به نام خدا

برنامه­ ها دست خداست

در یکی از دبیرستان­های شهرستان «ه» مشغول گفتن احکام نماز جماعت بودم. برنامه، سر صف بود برای حدود 300 نفر و مجبور بودم برای حفظ نظم و نشاط بچه­ها از روش­های جذاب­سازی استفاده کنم. آن روز فقط بیان احکام داشتم و جلسه با اینکه منظم بود اما کمی خسته­کننده شد. خودم هم این را احساس کردم اما می­خواستم مطلب را تمام کنم و از روز بعد چیز دیگری را شروع کنم. به همین دلیل درصدد رفع خستگی مخاطبین برنیامدم. وسط مجلس می­­خواستم بگویم:«امام جماعت ...» به اشتباه گفتم:«امام جماعت علیه السلام ...». بچه­ها اگر می­فهمیدند که اشتباه کرده­ام مسخره می­کردند؛ ولی فکر کردند شوخی می­کنم؛ لذا فقط لبخند زدند و کمی فضای جلسه تغییر کرد. من هم توانستم با همان میزان نشاطی که ایجاد شده بود، مطلب آن روز را تمام کنم.

حجة الاسلام احسانی فر