به جای ضريح امام حسين عليه السلام، به مدرسه سوخته‌ها برسيم، عوضش پارتی شبانه از اهم واجباته که نبايد از وقت فضيلتش بگذره...

به جای نذری برای امام حسين عليه السلام، به زلزله زده‌ها کمک کنيم؛ به جای هيأت محرم، به زلزله زده‌ها کمک کنيم؛ به جای صرف پول برای ساخت ضريح جديد امام حسين عليه السلام، به زلزله زده‌ها کمک کنيم!

چرا يک کمپين نمی‌زنيد و بگيد: هزينه‌ی يک ماه لوازم آرايش‌تان را؛ هزينه‌ی دو هفته چالوس رفتن و ويلا گرفتن را؛ هزينه‌ی کافی‌شاپ رفتن‌تان را خرج زلزله زده‌ها کنيد؟!

اصلاً بياييد اين دو ماه محرم و صفر را، هزينه‌ی شارژ اينترنت‌تان را خرج زلزله زده‌ها کنيد که ما هم راحت باشيم! شب يلدا خرج نکنيد و ولنتاين نگيريد و پارتی برگزار نکنيد و خرج زلزله زده‌ها کنيد! پالتو و بوت نخريم و خرج زلزله زده‌ها کنيم!

باز هم لازم است مثال بزنم که معلوم شود مشکل از وضعيت زلزله زده‌ها نيست و از شور و شعوری است که حسين علیه السلام در جان مردم می‌ريزد و از آن می‌ترسيد؟!

انگار همه فهميده‌اند که هر چه داريم، از محرم و صفر داريم؛ به هر بهانه‌ای بر محرم‌مان تير می‌زنند...[گاهی به بهانه‌ی زلزله زده‌ها، گاهی هم در عاشورای سال 88...]

گفت: «چرا جای ضريح، اين پول‌ها را به فقرا نمی‌دهند؟»

گفتمش: «جانم! اين پول‌ها را فقرا داده‌اند برای ضريح!!»

«دانشجوی 21 ساله- شمیرانات»