باران رحمت

بسم الله

یک پرده از سبک زندگی پیامبر صلی الله علیه و آله و تکلیف امروز ما...

«صحنه‌ى اول از زندگى پيامبر، صحنه‌ى دعوت و جهاد بود. كار مهم پيامبر خدا، دعوت به حق و حقيقت و جهاد در راه اين دعوت بود. در مقابلِ دنياى ظلمانىِ زمان خود، پيامبر اكرم دچار تشويش نشد؛ چه آن روزى كه در مكه تنها بود يا جمع كوچكى از مسلمين او را احاطه كرده بودند و در مقابلش سران متكبر عرب، صناديد قريش و گردنكشان، با اخلاق‌هاى خشن و با دست‌هاى قدرتمند قرار گرفته بودند و يا عامه‌ى مردمى كه از معرفت نصيبى نبرده بودند، وحشت نكرد؛ سخن حق خود را گفت،

تكرار كرد،

تبيين كرد،

روشن كرد،

اهانت‌ها را تحمل كرد،

سختي‌ها و رنج‌ها را به جان خريد،

تا توانست جمع كثيرى را مسلمان كند و چه آن وقتى كه حكومت اسلامى تشكيل داد و خود در موضع رئيس اين حكومت، قدرت را به دست گرفت. آن روز هم دشمنان و معارضان گوناگونى در مقابل پيامبر بودند؛ چه گروه‌هاى مسلح عرب (وحشی‌هايى كه در بيابان‌هاى حجاز و يمامه، همه‌جا پراكنده بودند و دعوت اسلام، بايد آنها را اصلاح مى‌كرد و آنها مقاومت مى‌كردند) و چه پادشاهان بزرگ دنياى آن روز (دو ابرقدرت آن روز عالم؛ يعنى ايران و امپراتورى روم) كه پيامبر

نامه‌ها نوشت،

مجادله‌ها كرد،

سخن‌ها گفت،

لشكركشي‌ها كرد،

سختی‌ها كشيد،

در محاصره‌ى اقتصادى افتاد و كار به جايى رسيد كه مردم مدينه گاهى دو روز و سه روز، نان براى خوردن پيدا نمى‌كردند.

تهديدهاى فراوان از همه طرف پيامبر را احاطه كرد.

بعضى از مردم نگران مى‌شدند، بعضى متزلزل مى‌شدند، بعضى نق مى‌زدند، بعضى پيامبر را به ملايمت و سازش تشويق مى‌كردند؛ اما

پيامبر در اين صحنه‌ى دعوت و جهاد، يک لحظه دچار سستى نشد و با قدرت، جامعه‌ى اسلامى را پيش برد تا به اوج عزت و قدرت رساند و همان نظام و جامعه بود كه به بركت ايستادگى پيامبر در ميدان‌هاى نبرد و دعوت، در سال‌هاى بعد، توانست به قدرت اول دنيا تبديل شود.»

امام امت روحی فداه؛ 5 مهر 1370