باران رحمت

مجموعه قوانین زرتشت دراصطلاح اوستا، به نام وندیداد موسوم است. این واژه از سه لفظ سانسکریت[1] ترکیب یافته، یکی «وی» یا «ویگ» (Vig) به معنی ضد یا دشمن، دوم «ئو» به معنی دیو و عفریت و سوم «داده یا «داتم» به معنی قانون. این سه لفظ مجموعاً به عبارت «وی دوه داتم» (Vi daevo datem) یا «وندیداد» به معنی قانون ضد دیو می­باشد[2]. این کتاب شامل 22 فصل است که به مباحثی مانند آداب طهارت، کیفرها و شریعت زرتشتیان می­پردازد[3]. در ذیل به بخشی از آنها اشاره می­کنیم:

·      قطعه زمینی که در آن سگ یا انسان فوت کرده است باید در مدت یکسال بی کاشت و محصول بماند. (وندیداد/ فصل ششم)

·      برج خاموش یادخمه جایی است که اجساد را در آن برهنه می­کنند، در آنجا طولی نمی­کشد که کفتارها جز استخوان[4] چیزی از جسد را باقی نمی­گذارند. تا دهه 1340 هـ.ش در ایران از دخمه برای دفن مردگان استفاده می­کردند.

·      زنی که زایمان کرده است، اگر در سه روز اول آب بنوشد، 400 ضربه شلاق می­خورد. (وندیداد/ فصل هفتم/ ص72)

·              اگر زن کودک مرده به دنیا آورد، نخستین خوراک این زن ادرار گاو آمیخته با خاکستر است که وی باید سه یا شش یا نه جرعه فرو برد و بلع نماید. (وندیداد/ فصل هفتم/ ص65 و 66)

·      اگر مردی روی جسد مرده پوشاک بافته شده از نخ یا پوست بیاندازد، به قدری که تمام بدن وی را مانند لباس بپوشاند، 2000 ضربه تازیانه او را سزاوار است. (وندیداد/ فصل هشتم/ ص25)

·      کشتن خارپشت (در وندیداد به سگ خارپشت تعبیر شده است)[5] 200 تازیانه مجازات دارد. (وندیداد/ فصل سیزدهم/ ص4)

·      زن دشتان (حایض) باید در اتاقی قرار گیرد که نگاهش به آتش نیافتد و از آتش، آب و گیاه رَسَم سی گام فاصله داشته باشد و مردی که برای او غذایی برد باید سه گام مانده به او غذای او را که از دو قطعه نان خشک و یک مقدار آب جو است روی زمین قرار دهد و برگردد. و اگر کودکش او را لمس کرد باید دستها و سپس تن کودک را شتسشو دهند. (وندیداد/ فصل شانزدهم/ ص4 تا 8)

·      اگر زن دشتان پس از نه شب باز هم در خون حیض باشد چنین معلوم خواهد شد که دیوها در جشن و بزرگداشت خودشان آفت خود را به این زن نازل ساخته­اند، مزدا پرستان در این موقع باید یک معبر که از درخت و گیاه خالی باشد انتخاب نمایند و سوراخ در زمین بکنند و زن را در دو سوراخ اول با ادرار گاو و در سوراخ سوم با آب شستشو دهند. (وندیداد/ فصل شانزدهم/ ص11 و 12)

شبیه این آداب تطهیردرمیان هندوها  نیز رایج است.

·      تشییع جنازه: کسانی که جسد مرده را حمل کرده­اند باید به فاصله سه گام از جسد بنشینند و آن گاه موبد رو به مزداپرستان چنین بانگ برآورد: ای مزداپرستان باید ادرار گاو حاضر نمائید تا کسانی که مرده را حمل کرده­اند تن خود و گیسوان خویش را بشویند.

·      زرتشت از اهورامزدا پرسید: ای مقدس بگو بدانم، از کدام ادرار، ادرار گوسفند، گاو، مرد یا زن

·      اهورامزدا پاسخ داد و گفت: از ادرار گوسفند یا گاو نر باشد و از ادرار مرد یا زن نباشد، مگر مرد و زنی که نزدیکترین خویشاوندان مرده باشند. (وندیداد/ فصل هشتم/ ص11 تا 13)

·      کشتن سگ آبی: کسی که سگ آبی را بکشد مجازاتهای زیر برایش پیش بینی شده است:

ü    بیست هزار ضربه شلاق؛

ü    کشتن بیست هزار مار خزنده و سگ نما؛

ü    کشتن ده هزار لاک پشت؛

ü    کشتن ده هزار قورباغه که در خشکی زندگی می­کند؛

ü    کشتن ده هزار مور دانه کش؛

ü    کشتن ده هزار مور گزنده؛

ü    کشتن ده هزار کرم خاکی؛